Nieuwspost - Projecten http://nieuwspost.nl/projecten/ Nieuwspost - Projecten Feed Fri, 18 May 2012 00:00:00 +0200 nl-nl60 Citizens of Nowhere - Statelozen in Letland http://nieuwspost.nl/projecten/citizens-of-nowhere-statelozen-in-letland/ http://nieuwspost.nl/projecten/citizens-of-nowhere-statelozen-in-letland/ Fri, 15 Apr 2011 00:00:00 +0200 Stel je voor: je bent in Nederland geboren en woont hier al je hele leven met je familie, maar je mag niet stemmen; het land niet uit; niet legaal werken; geen zorgverzekering ontvangen. Je hoort nergens bij. Het lijkt onwerkelijk. Helaas is dit voor meer dan 12 miljoen mensen wereldwijd geen 'stel dat' verhaal, maar de harde realiteit. Het gaat niet om vluchtelingen of illegalen, maar statelozen: personen die van geen enkel land onderdaan zijn. Hoe overleef je als je eigenlijk niet bestaat? Stel je voor: je bent in Nederland geboren en woont hier al je hele leven met je familie, maar je mag niet stemmen; het land niet uit; niet legaal werken; geen zorgverzekering ontvangen. Je hoort nergens bij.Het lijkt onwerkelijk. Helaas is dit voor meer dan 12 miljoen mensen wereldwijd geen 'stel dat' verhaal, maar de harde realiteit. Het gaat niet om vluchtelingen of illegalen, maar statelozen: personen die van geen enkel land onderdaan zijn. Hoe overleef je als je eigenlijk niet bestaat?

In een serie reportages voor nrc.next, op de website Citizens of Nowhere en uiteindelijk in een boek vertellen we verhalen van statelozen in Nederland en elders. Van mensen die letterlijk gevangen zitten binnen de grenzen van hun eigen land waar ze niet toe behoren.



Stateloosheid komt over de hele wereld voor. In Noordoost Europa, Afrika en Azië gaat het om honderdduizenden gevallen per land. In Nederland leven naar schatting 4000 statelozen. En dat terwijl ons land internationale VN verdragen over stateloosheid heeft ondertekend. Hoe kan dit? Waarom doet onze regering niets voor de statelozen? Wat betekent het eigenlijk om wel een nationaliteit te hebben? Welke rechten en plichten heb je als Nederlands staatsburger? Wat doe je als de staat besluit je staatsburgerschap af te nemen?

Met Citizens of Nowhere zetten we het probleem van stateloosheid op de kaart. We onderzoeken, door persoonlijke verhalen te verzamelen, het onbekende relaas van statelozen, geven hen een gezicht. Met het project hopen we burgers in Nederland en daarbuiten bewust te maken van het belang van nationaliteit en burgerschap. De wereld van de statelozen fungeert als spiegel voor hen die wel een paspoort hebben. 



In de media is er nauwelijks aandacht voor stateloosheid, noch in de politiek, terwijl er wereldwijd zo'n 12 miljoen mensen leven zonder burgerschap. Die onwetendheid is merkwaardig; zelfs politici in onze eigen regering weten vaak niet goed wat stateloosheid is. Bovendien kaarten weinig NGO's het probleem aan en wordt het niet urgent gemaakt. Zonder probleemverkopers geen probleemoplossers; én geen media-aandacht.

Door diepgaand onderzoek in verschillende landen - we zullen naast Nederland ook naar Letland, Libanon, Thailand, Ethiopië en Sri Lanka reizen – is het project niet in één artikel te beschrijven en niet door één krant te financieren. Daarom hebben we een plan: wij willen het eerste deel van het project, dat zich afspeelt in Letland, financieren door middel van crowdfunding.

Stateloos in Letland

Toen in 1991 de hernieuwde onafhankelijkheid van Letland werd gevierd, vielen bijna een half miljoen mensen buiten de boot. Wat een feest had moeten zijn, resulteerde voor de etnisch Russische bevolking in een leven als non-citizen. Deze groep was door de Sovjets naar de Baltische Staten gestuurd om daar in de fabrieken te werken, en woonde dus al decennia in Letland. De kersverse regering besloot echter dat deze Russen niet bij het land mochten horen en geen volwaardige burgerrechten zou krijgen.

Ondanks de trots van de nieuwe natiestaat schendt Letland de rechten van 336.000 etnisch Russische bewoners in het land. Dat is ongeveer 15% van de hele bevolking. Omdat ze de Russische etniciteit hebben en de taal van de nieuwe staat niet spreken hebben ze geen recht op een paspoort. Zij leven als statelozen in hun eigen land.

Een groot probleem, kenmerkend voor het fenomeen? wereldwijd, is dat er in Letland officieel geen stateloosheid bestaat. De regering omzeilt het probleem door etnische Russen als ‘non-citizens’ te categoriseren. Zij ontberen het recht op nationaliteit maar hebben wel sociale rechten in Letland. Ze kunnen echter geen land bezitten en zijn uitgesloten van bepaalde beroepen. En, misschien wel het belangrijkste: ze mogen niét stemmen, terwijl ze wél belasting betalen.



De enige manier om genaturaliseerd te worden is een zware Letse taal- en cultuurtest naar behoren te maken. De etnische Russen worden zo tot assimilatie gedwongen door een staat die hen eigenlijk niet als burgers wil. ]]> DigiMe - Identiteit in het digitale tijdperk http://nieuwspost.nl/projecten/digime-identiteit-in-het-digitale-tijdperk/ http://nieuwspost.nl/projecten/digime-identiteit-in-het-digitale-tijdperk/ Mon, 28 Mar 2011 00:00:00 +0200 We laten allemaal digitale sporen achter. Met een beetje googelen is van iedereen wel iets te vinden. Een vakantiefoto op Facebook, een geplaatste reactie op een forum, of een bod op Marktplaats. En dan zijn er nog de onzichtbare voetafdrukken: elke zoekopdracht wordt aan ons IP-adres gekoppeld. Daarnaast staan onze gegevens in wel honderden databases opgeslagen. Denk bijvoorbeeld aan je telefoonnummer, adres of hypotheekwaarde. Leg al deze puzzelstukjes bij elkaar en je hebt een compleet digitaal profiel. Dat kan nuttig zijn. Digitale opsporing maakt het voor de politie mogelijk om snel criminelen op het spoor te komen. Maar het geeft aan de andere kant juist een onveilig gevoel, want weten we zelf wel wat er allemaal over ons circuleert in de digitale wereld?Ik ben een voorzichtige internetgebruiker. Mijn Facebookinstellingen staan op ‘Alleen vrienden’. Mijn posts gaan meestal over nieuws of politiek en zelden over mezelf. Informatie over mijn locatie geef ik niet en Twitter gebruik ik vooral om Tweets van anderen te lezen.

Vandaar mijn verbazing toen ik met Google mijn volledige adres en mobiele telefoonnummer vond. En een kaartje van mijn straat met een virtuele punaise op mijn huis gericht. Bam. Dag privacy.

De Kamer van Koophandel, waar ik als freelancer sta ingeschreven op mijn privéadres, had binnen enkele maanden mijn gegevens doorverkocht aan de website van navigatiesysteem TomTom.

TomTom beloofde mijn gegevens direct van de website te halen maar ik bleef met veel vragen zitten:

Aan welke bedrijven zijn mijn gegevens inmiddels doorverkocht? Mag dat eigenlijk wel zonder mijn toestemming? Zijn er andere databanken die gegevens met elkaar uitwisselen? Wie heeft toegang tot deze gegevens? Kan ik dat zelf controleren?

Lees verder in Alles over dit projectWaarom dit project?

Met je Facebook profiel of Twitter account heb je het idee dat je zelf je digitale identiteit kan controleren: dit is wat ik wil dat mensen over mij zien.

Maar de vraag is of wij ons digitale ID wel echt zelf in handen hebben.

Over een groot deel van ons digitale profiel hebben we namelijk helemaal geen controle. Sterker nog, we weten niet eens welke gegevens worden opgeslagen en waar. Ondertussen circuleert die informatie wel in het digitale ruim.

Voor de gemiddelde internetgebruiker is het erg lastig dit te achterhalen. Dat betekent dat we vaak niet weten waar we digitale voetsporen achterlaten en onze gegevens daardoor onvoldoende kunnen beschermen.


Wat ga ik doen?

De aanpak zal persoonlijk zijn. Ik neem mijn eigen digitale profiel onder de loep. Welke sporen laat ik achter? Welke gegevens zijn er van mij opgeslagen? Wie kan bij deze gegevens? Hoe profileer ik mijzelf in de digitale wereld? Hoe bescherm ik vervolgens dit digitale profiel?

Daarnaast zal ik het ultieme digitale dilemma behandelen: mensen willen digitale vrijheid maar zijn ook gesteld op hun privacy. Gaat dat nog samen?

Het doel is om mijn zoektocht vast te leggen en de verzamelde informatie op een toegankelijke manier beschikbaar te maken voor mijn lezers. Dit zal ik in eerste instantie doen op mijn blog met tekst, beeld en video. Mijn verhalen wil ik uiteindelijk bundelen in een ebook.

Wat kun jij doen?

Ik zal mij de komende maanden volledig richten op dit project. Dat betekent dat ik het uitvoerig wil aanpakken. Maar een beetje journalistiek onderzoek kost niet alleen tijd maar ook geld. Daarom vraag ik jou om mij met een donatie te helpen dit project te realiseren.

Met jouw donatie draag je niet alleen bij aan mijn project, maar je krijgt er ook zelf iets voor terug.

Wat krijg je van mij?

€ 5
Een donatie van vijf euro geeft je exclusief toegang tot mijn blog, waar ik mijn donateurs op de hoogte ga houden van mijn bevindingen, ervaringen en ontwikkelingen in het onderzoek. Daarnaast ontvang je wekelijks een nieuwsbrief in je mailbox met de laatste updates.

€ 15
Voor vijftien euro zal ik daarnaast jouw vraag over digitale identiteit persoonlijk uitzoeken en beantwoorden.

€ 50
Voor een donatie van 50 euro krijg je naast al het bovenstaande een gratis exemplaar van het ebook over mijn zoektocht.

€ 100
Wanneer je 100 euro aan mijn project doneert krijg je, naast alles wat hierboven staat, een uitnodiging voor de unieke thema-avond DigiMe, Identiteit in het digitale tijdperk. Ik zal die avond mijn boek presenteren. Ook komt er een speciale gastspreker. En een panel gaat in discussie over Identiteit 2.0. Meer details over deze avond volgen.


Als extra bedankje krijgen al mijn donateurs een wegwijzer over identiteit 2.0, met alle Do's en Don'ts ]]> Journalistiek zonder journalisten http://nieuwspost.nl/projecten/journalistiek-zonder-journalisten/ http://nieuwspost.nl/projecten/journalistiek-zonder-journalisten/ Tue, 12 Apr 2011 00:00:00 +0200 Het is ondertussen een traditie. Ieder jaar stuurt mediablog [http://www.denieuwereporter.nl De Nieuwe Reporter] een jonge journalist op reis om ‘de staat van de journalistiek’ in de ons omringende landen te onderzoeken. Deze [b]zomerreporter[/b] reist daarbij naar acht verschillende landen om acht verschillende verhalen over een thema te maken. Dit jaar wil [b]Gemma van der Kamp[/b] op zoek naar mooie voorbeelden van [http://www.denieuwereporter.nl/2010/09/durf-media-en-journalistiek-gewoon-eens-helemaal-lekker-weg-te-denken/ journalistiek zonder journalisten]. Welke organisaties, bedrijven, overheden en clubjes nemen het journalistieke heft zelf in handen? En moeten we hier ons druk om maken?

Welke organisaties, bedrijven, overheden en clubjes nemen het journalistieke heft zelf in handen?

Ook De Nieuwe Reporter heeft iedere zomer last van komkommertijd. Om deze stille maanden door te komen stuurt DNR iedere jaar een jonge journalist op reis door Europa om een serie verhalen aan de hand van een thema te maken.

Van deze zomerreporter vragen we heel wat. Voor 2.500 euro verwachten we dat hij of zij naar acht verschillende landen reist om 1 thema te onderzoek. Journalistiek zonder journalisten in dit geval. Daarbij verwachten we niet alleen acht goede, originele (web)verhalen, maar willen wij thuisblijvers (en donateurs) via een blog ook nog een beetje op de hoogte worden gehouden.

Dat is hard werken, zo ondervonden Olaf Koens (2008), Lex Boon (2009) en Maria Groot (2010) de afgelopen jaren, maar tegelijkertijd een prachtig avontuur. Lees hun verhalen hier terug!


Dit jaar gaat Gemma van der Kamp voor De Nieuwe Reporter op pad. ]]> ROMALAND - Het boek over de Hollandse roma http://nieuwspost.nl/projecten/romaland-het-boek-over-de-hollandse-roma/ http://nieuwspost.nl/projecten/romaland-het-boek-over-de-hollandse-roma/ Wed, 21 Dec 2011 00:00:00 +0100 De Roma waren in de afgelopen jaren veelvuldig in het nieuws. Families met problemen als spijbelen, criminaliteit en het veroorzaken van overlast overspoelden de Nederlandse media. Er ontstond een beeld van onhandelbare, asociale mensen die maar niet kunnen integreren. Maar wat weten we nou echt van deze mensen? Zijn het ‘asocialen’ die zich bewust niet aan de wetten en regels van Nederland houden? Waar komen ze vandaan en bovenal: hoe ga je met hen om? Met dit boekproject wil ik op deze en andere vragen een antwoord vinden door markante en charismatische Roma-leiders te volgen. Stuur mij voor een jaar de Romawereld in en koop zo een kaartje voor hét feest van de vroege zomer 2012: de Roma summer party.Met dit boekproject wil ik de Nederlandse Romawereld in kaart brengen. Het verhaal van de Roma vertel ik aan de hand van enkele markante leiders die ik van dichtbij ga volgen.In de achtertuin van een rijtjeshuis staat een vrouw met twee bebloede handen. Voor haar ligt een dode kip op een hakblok. Her en der liggen veren op de grond. Ze kijkt me aan, stapt op me af en steekt haar bebloede rechterhand uit. „Welkom,” zegt ze. Ik kijk naar haar rode hand en steek mijn hand voorzichtig uit. Vlug steekt ze haar linkerhand uit. Ik schuld die hand en stel mezelf voor. Ze lacht. Het eerste contact is gemaakt.

Dit is een van de momenten die ik als journalist heb beleefd tijdens het maken van verhalen over de Nederlandse Roma. Ik heb dit soort details echter nooit kunnen meenemen in mijn nieuws- en achtergrondartikelen. Mede daarom wil ik een boek gaan schrijven over de Roma; want wat weten we nou echt over deze mensen? Waar komen ze vandaan en hoe ga je met ze om? En wat zijn hun problemen en uitdagingen? Ofwel: wat is het ware gezicht van de Roma-gemeenschap?

Ik wil daar een antwoord op vinden door verschillende Romaleiders van dichtbij te volgen. De groep kent namelijk veel markante en charismatische personen die clans, families en subgroepen leiden. Aan de hand van hun verhalen en belevenissen wil ik een gedetailleerd verhaal schrijven over de Roma in Nederland. Ik wil op een objectieve en journalistieke manier vertellen over de achtergrond, geschiedenis, maatschappelijke problemen en uitdagingen van deze groep. Dat wil ik doen door deskundigen, politici, beleidsmakers en de Roma zelf te interviewen over de verschillende issues die er binnen de groep zijn.

Roma vormen een aparte groep die hier al tientallen jaren woont, maar ze zijn nog niet altijd even goed geïntegreerd. Maatregelen en plannen op het gebied van integratie verliepen niet volgens verwachting of bleven achterwege. Toch is het een feit dat de meeste Roma in Nederland hier zullen blijven en hun toekomst zullen hebben. Lezers moeten door het boek de kans krijgen om hun beeld over de Roma opnieuw te bepalen. Roma moeten de kans krijgen om bij het Nederlandse publiek een eerlijk verhaal neer te zetten. Het boek kan een handleiding zijn over de groep waarbij de lezer na afloop denkt: ik wil een Roma leren kennen.

Tegenprestaties
Donateurs die minimaal 30 euro* geven, krijgen een ticket voor een Roma-event dat ik met mensen uit de groep in Amsterdam ga organiseren. Het wordt een uniek 'zomer-event' met muziek en folklore voor donateurs, Roma en Sinti.

Mensen die 50 euro overmaken, krijgen naast het ticket voor het zomerfeest het boek cadeau. Een (gesigneerd) exemplaar wordt dan thuisbezorgd.

Gulle gevers die 100 euro overmaken mogen met mij een 'Tour de Force' langs de Roma maken. Per bus gaan we dan op bezoek bij Roma in Nederland. Uiteraard zijn het ticket en het boek hierbij inbegrepen.

*Andere bedragen zijn natuurlijk net zo welkom :-) ]]> A hopeful tradition http://nieuwspost.nl/projecten/a-hopeful-tradition/ http://nieuwspost.nl/projecten/a-hopeful-tradition/ Wed, 08 Feb 2012 00:00:00 +0100 El Gordo. De Dikke, zo wordt de kerstjackpot in Spanje ook wel genoemd. Jaarlijks leven de Spanjaarden haast net zo toe naar de kersttrekking als naar Kerstmis zelf. De loterij is een van de oudste en grootste ter wereld en wordt bejubeld door landgenoten van alle windstreken. De trekking is een jaarlijks lichtpunt in een land waar werkloosheid, leegloop, armoede, corruptie en massaal protest tekenend zijn. Hij doet hoop opwaaien en fluisteren over betere tijden en die betere tijden gelden niet alleen voor één winnaar.... Startdatum: 5 maart 2012
In een kleine Spaanse gemeente is sinds 22 december 2011 alles anders. Het prijzengeld van De Dikke is verspreid over honderden huishoudens die wel heel dicht bij elkaar liggen.Als jonge journalisten willen wij afreizen naar Spanje om de crisis, die voor velen nog geen gezicht heeft in kaart te brengen. In Nederland valt het woord ‘crisis’ dagelijks, maar echt tot aan de grond zitten ervaren velen van ons gelukkig niet. Voor onze Zuidelijke buren is dit wel het geval.

Daar worden mensen dagelijks uit huis gezet vanwege schulden; moeten sommige kinderen in de wintermaanden met dekens naar school om de kou te bestrijden en komen langdurig werklozen rond met een budget van nul euro.

Maar het wordt geen hopeloos verhaal; het is juist een verhaal over winnaars…..
Wat gebeurt er als een gemeente met alledaagse burgers ineens een minder alledaagse smak geld te besteden heeft.


Hoe werkt El Gordo:
De loten hebben elk 5 getallen. Door de populariteit van de loten, komt elk vijftallig nummer meerdere keren voor in zogenoemde series. Als er een prijs op een bepaald vijftal/ nummer valt, krijgen gelijke vijftallen binnen alle series precies dezelfde prijs. In 2011 waren er zo’n 180 series.

Een lot kost €200,- Omdat dit erg duur is, zijn er ook tienden van een lot te koop. Deze kaartjes, a €20,- heten: Décimos en verdienen bij winst dan ook een tiende van de prijs. Veel Spanjaarden kopen echter ook kaartjes voor minder. Onderling verdelen zij via organisaties de décimos weer verder op: participacíones.

Door de manier waarop de Spanjaarden loten inkopen, komt het dus vaker voor dat er binnen één geografisch gebied vele winnaars zijn.


Het product:
De uiteindelijke productie zal er als volgt uitzien:
-Een documentaire van 20-25minuten.
-Een radioreportage van 10minuten.
-Een achtergrondartikel.
Kortom een crossmediaal pakket.


Presentatie:
De documentaire zal gepresenteerd worden tijdens een filmfestival in het Louis Hartlooper complex te Utrecht. Dit festival wordt georganiseerd door laatstejaars documentaire studenten van de School voor Journalistiek.


Wat krijg je van ons:

€ 5 - 29
Lees mee over onze ontwikkelingen op onze blog.

€ 20 - 100
Nieuwsgierig? Stel een vraag over het project of de productie en wij beantwoorden hem.

€ 100 - 250
Ontvang onze documentaire op DVD.

> € 250
Ontvang een festivalkaartje en een lot. ]]> Missie 2.0 - de methodes van Mattheus http://nieuwspost.nl/projecten/missie-2-0-de-methodes-van-mattheus/ http://nieuwspost.nl/projecten/missie-2-0-de-methodes-van-mattheus/ Wed, 02 Mar 2011 00:00:00 +0100 [http://www.trin.nl TRIN] zegt honderden kinderen op te vangen in weeshuizen over de hele wereld. Ook claimt de organisatie wonderbaarlijke gebedsgenezingen in bijvoorbeeld Birma, Pakistan, Mozambique en India. Kritische bloggers (zie bijvoorbeeld [http://goedgelovig.wordpress.com/category/de-trin-spin/ hier]) noemen [b]Mattheus van der Steen[/b], de oprichter van deze organisatie, iemand die zaken mooier voorstelt dan ze zijn en verwijten hem een gebrek aan transparantie. Hij doet deze kritiek zelf af als achterdocht en kleingelovigheid. Intussen mijdt hij meestal de media. Wie is deze mysterieuze apostel Mattheus nu echt en wat zijn die TRIN-methodes precies? Steun ons onderzoek en help het verhaal van TRIN boven tafel te krijgen!Om een onafhankelijk onderzoek op poten te zetten willen we een breed collectief van 'supporters' achter ons hebben.

We hebben 3300 euro nodig, om een aantal TRIN-projecten op lokatie te kunnen onderzoeken. Zie onder voor een begroting en een verantwoording van dit bedrag.

Door het spoor dat achterblijft na een grote TRIN-manifestatie in een ver land te onderzoeken, kijken we wat er precies klopt van de claims die de organisatie zelf naar buiten brengt.

Het doel is uiteindelijk om een eerlijk portret van Mattheus van der Steen en de TRIN-methode te maken.

Er is contact met een dag- en een opinieblad over een achtergrondverhaal. Bovendien zijn er enkele actualiteitenrubrieken die een reportage willen afnemen. Dat zijn geen garanties, maar wel intenties. Als we met een goed verhaal terugkomen, zijn er genoeg kanalen om dit naar buiten te brengen.

Via het blog houden we de donateurs op de hoogte van het onderzoeksproces en van de verhalen die het onderzoek zullen opleveren.Waar gaat het om?
De Nederlandse organisatie TRIN (Touch, Reach and Impact the Nations) timmert al een aantal jaar stevig aan de weg. Onder leiding van de charismatische 'CEO' Mattheus van der Steen - bekend van zijn bestseller 'Durf te dromen' - organiseert TRIN door het hele land activiteiten.

Wat is er aan de hand?
TRIN claimt overal ter wereld grote successen te boeken: van Birma tot Pakistan en van India tot Mozambique zijn de mensen van TRIN actief. Van der Steen doet 2 landen per maand aan en staat regelmatig voor duizenden Aziaten en Afrikanen, die veel van hem verwachten.

Via twitter, blogs en een youtubekanaal verhaalt Van der Steen van het ene na het andere wonder. Duizenden wonderbaarlijke genezingen in India; 7 blinde jongetjes in een blindeninstituut te Birma die na interventie van een Nederlands gebedsteam tegelijk het zicht weer terugkregen; mensen in Oeganda die zouden zijn opgestaan uit de dood; voedsel dat zou zijn vermenigvuldigd.

De organisatie wordt door criticasters een grote fantasie en een gebrek aan transparantie verweten. Mattheus van der Steen zelf doet de kritiek vaak af als kleingelovigheid of onchristelijke achterdocht.

Waarom dit onderzoek?
De controverse over TRIN lijkt telkens al snel tot een soort moddergevecht te leiden. Een eerdere reportage over dit onderwerp van EO's Netwerk is nooit uitgezonden, vanwege vermeende persoonlijke banden tussen de maker en van der Steen. De blogs over dit onderwerp zijn zelf onderwerp geworden van de controverse tussen de organisatie en haar criticasters.

Deze critici zetten van der Steen weg als een fanatieke charlatan, aanhangers prijzen hem als hun inspirator. Het is tijd om helderheid te brengen in de controverse over TRIN en de methodes van Mattheus. Het is kortom tijd voor een serieus, onafhankelijk onderzoek naar het reilen en zeilen van deze organisatie.


Wie ben ik?
Ik ben freelance journalist en heb besloten mij in dit thema vast te bijten. Met een freelance tv-maker/fotograaf vertaal ik het onderzoek bovendien naar pakkende beelden.

Met welke vragen ga ik op pad?
Wat gebeurt er nu eigenlijk op al die reizen van Mattheus en zijn TRIN-team? Waar gaat het ingezamelde geld precies naar toe? Wat gebeurt er met de 'tienduizenden' genezen en bekeerde mensen als de TRIN-karavaan na een week weer verder trekt? Wat doet het met een jonge Hollander als tienduizenden Aziaten of Afrikanen letterlijk aan je voeten liggen? Wat is zijn kracht en waar liggen zijn zwaktes?

Wat vraag ik van jou?
Om onze onafhankelijkheid te waarborgen vragen we jouw hulp. We hebben 3300 euro nodig, om een tijd op reis te kunnen en diepgaand journalistiek onderzoek naar TRIN te kunnen verrichten.

Het doel is vervolgens om in reportages een menselijk portret van Mattheus en de TRIN-methode te maken. Er is ook contact met een dag- en een opinieblad, die interesse hebben in een achtergrondverhaal over dit onderwerp.

Wil jij dat ook? Help ons onderzoek dan op weg, door als donateur aan het onderzoek mee te werken. Afhankelijk van de hoogte van je bijdrage krijg je allerlei exclusieve extra's die ervoor zorgen dat wij ook zelf integer en transparant in onze werkwijze blijven.

Je kunt ons zo niet alleen met geld, maar ook met jouw ervaringen, tips en links op weg helpen. ]]> 1 jaar zonder internet & mobiele telefoon http://nieuwspost.nl/projecten/1-jaar-zonder-internet-mobiele-telefoon/ http://nieuwspost.nl/projecten/1-jaar-zonder-internet-mobiele-telefoon/ Sun, 02 Oct 2011 00:00:00 +0200 Een leven zonder internet en mobiel. Kun je het voorstellen? Vijftien jaar geleden was het geen enkel probleem, maar anno nu als twintiger met een studie en een eigen bedrijf? Ik wil uitzoeken hoe het leven er tegenwoordig zonder uitziet. In 2012 ga ik een heel jaar offline. Ondertussen probeer ik mijn normale leven als student en filmpjesmaker voort te zetten. Je kunt mijn belevenissen volgen per brief. Waarom dit project?

Op de basisschool gebruikten we nog floppy's, nu heb ik een iPad. Het leven is zoveel makkelijker geworden en ik voel me onderdeel van een generatie met onbegrensde mogelijkheden.Mijn vrienden op Facebook wijzen me op alle leuke feestjes, met een simpel sms'je bereik ik wie dan ook binnen een paar seconden en de hele wereld ligt aan mijn voeten dankzij Google. Dan vraag ik me af hoe al die mensen dat nog niet zo heel lang geleden zonder hebben kunnen doen. Begin jaren '90, het stenen tijdperk zeg maar.

Ik kan natuurlijk mijn oren laten hangen naar mensen die zeggen dat vroeger alles beter was. Boekjes lezen van boze professoren die stellen dat we lijden aan concentratiegebrek, socialmediagekte of infobesitas. Of ik kan me juist aansluiten bij de twitterbrigade, alles van Apple verafgoden en gaan kwijlen bij elke nieuwe iPhone-app.

Maar wat weet ik nou echt als ik het niet zelf eerst ondervind? Het leven anno nu offline. Een jaar lang, omdat een week of een maand teveel op een vakantie zou lijken. En tijdens het jaar zet ik mijn normale leven, zoals ik dat nu met internet en mobiel heb, gewoon voort.

Waarom zou je me volgen?

Niet iedereen heeft de luxe om zo'n groot persoonlijk onderzoek uit te voeren. Maar stiekem ben je wellicht wel benieuwd? Hoe gaat dat dan? Met vrienden afspreken, op de hoogte blijven, contact houden, dingen opzoeken, bereikbaar zijn voor klanten, je inschrijven voor tentamens, noem het allemaal maar op. Ik ga het voor je uitzoeken en zal mijn volgers per brief op de hoogte houden.

Adopteer je eigen Fred Flintstone, zo moet je het zien. Voor maar 10 euro kun je me een jaar lang volgen.

Wat krijg je er voor terug?

10 euro
- Elke maand een brief met mijn belevenissen

20 euro
- Elke twee weken een brief met mijn belevenissen

50 euro
- Elke twee weken een brief met mijn belevenissen
- Uitnodiging boekpresentatie/bramoffline event
- Speciale uitgave boek

100 euro
- Elke twee weken een brief met mijn belevenissen
- Uitnodiging boekpresentatie/bramoffline event
- Speciale uitgave boek
- Je kan me dingen uit laten zoeken (handig voor bijv. communicatieprofessionals)

Is dit al eens eerder gedaan?

Ja en nee. Het idee om offline te gaan is niet nieuw. Zo heeft in Nederland internetondernemer Jim Stolze het al eens een maand gedaan en een boek erover geschreven in 2009. Ook is er recentelijk een documentaire op Nederland 3 verschenen met een groep mensen die een week offline gingen.

In het buitenland is het ook al verscheidene malen geprobeerd. Zo had de New York Times in 2010 het 'unplugged' project waarbij ze mensen vroegen voor een bepaalde tijd offline te gaan. Een werkloze moeder uit Boston heeft het een jaar volgehouden, een familie in Sillicon Valley eveneens, in Australië leefde een moeder met haar drie tienerkinderen een volledige winter zonder moderne technologie, de Duitse journalist Alex Ruhle, geboren 1969, probeerde het succesvol een half jaar uit en überhaupt leeft nog maar een derde van de aardbewoners met internet.

Over mensen die zonder mobiele telefoon leven heb ik diverse publicaties kunnen vinden. Zoals een korte reportage van de Humanistische omroep over een jonge Nederlandse man die besloot zonder mobiele telefoon te gaan leven, een artikel in de Metro over mobielloze Nederlanders naar aanleiding van het langzaam verdwijnen van de telefooncel en een stuk in Businessweek waar verschillende Amerikanen, waaronder een tandarts, een journalist en een ondernemer, stellen dat het leven zonder mobiel een verademing is. Communiceren doen ze wel per e-mail.

Al deze projecten hebben raakvlakken met wat ik ga doen. Het verschil zit 'm denk ik in de unieke combinatie. Ik ben jong en van een andere generatie dan de Duitse journalist. Mijn generatie was op de middelbare school al volop online. Ik kan in een jaar niet ontsnappen aan de dagelijkse realiteit, zoals ik een weekje of een maand wel kan. Ik kan er niet omheen plannen, want anders dan de moeder uit Boston of de familie uit Sillicon Valley doe ik dit project in mijn eentje in een studie- en werkomgeving die nog volop online is. ]]> onderzoek naar OV-chipkaart: Steun Brenno de Winter! http://nieuwspost.nl/projecten/onderzoek-naar-ov-chipkaart-steun-brenno-de-winter/ http://nieuwspost.nl/projecten/onderzoek-naar-ov-chipkaart-steun-brenno-de-winter/ Fri, 24 Jun 2011 00:00:00 +0200 Onderzoeksjournalist Brenno de Winter heeft de afgelopen jaren vele gaten in de OV-chipkaart blootgelegd. Politie onderzoekt nu of hij strafbare feiten heeft gepleegd. Daardoor heeft Brenno niet alleen hoge juridische kosten, maar wordt hij ook afgeleid van zijn journalistieke onderzoekswerk. Via dit project kan je hem financieel steunen. Brenno de Winter onderzoekt als journalist de beveiliging en het functioneren van de OV-chipkaart. Daarbij heeft hij ernstige tekortkomingen in de beveiliging van de kaart gevonden, waarmee het eenvoudig mogelijk is om zwart te reizen. Als onderdeel van het onderzoek, heeft Brenno de OV-chipkaart gekraakt en de zwakke plekken in de praktijk getoond door met een gekraakte kaart te reizen. Ook toonde hij daarmee aan dat het bedrijf achter de kaart niet in staat blijkt de fraude snel genoeg te ontdekken en kaarten te blokkeren. Daarbij heeft hij volledige transparantie getoond naar Trans Link Systems en andere betrokken partijen.Brenno de Winter onderzoekt als journalist de beveiliging en het functioneren van de OV-chipkaart. Daarbij heeft hij ernstige tekortkomingen in de beveiliging van de kaart gevonden, waarmee het eenvoudig mogelijk is om zwart te reizen. Als onderdeel van het onderzoek, heeft Brenno de OV-chipkaart gekraakt en de zwakke plekken in de praktijk getoond door met een gekraakte kaart te reizen. Ook toonde hij daarmee aan dat het bedrijf achter de kaart niet in staat blijkt de fraude snel genoeg te ontdekken en kaarten te blokkeren. Daarbij heeft hij volledige transparantie getoond naar Trans Link Systems, het bedrijf achter de OV-chipkaart, en andere betrokken partijen.

Eerder dit jaar heeft Trans Link Systems bij politie aangifte gedaan van het kraken van het vervoersbewijs. Brenno de Winter is op 22 juni vier uur lang als enige verhoord door politie. Hoewel bekend is dat ten minste tientallen personen de kaart hebben gekraakt, wordt op dit moment uitsluitend Brenno onderzocht. Omdat het duidelijk is dat het hier om journalistiek onderzoek gaat, was de verwachting dat de zaak na het verhoor zou stoppen. De Officier van Justitie heeft donderdag middag (23 juni) echter gezegd dat er aanvullend onderzoek wordt gedaan naar de journalist.

Als gevolg van het justitieel onderzoek heeft De Winter juridische ondersteuning gezocht. De freelance journalist draait zelf op voor de kosten van deze ondersteuning. Middels dit online crowsourcing project stellen Geenstijl, NU.nl, PC-Active en Webwereld het publiek in staat om hem hierbij te steunen. In eerste instantie wordt 2500 euro ingezameld. Afhankelijk van de verdere juridische stappen door justitie, wordt dit bedrag mogelijk verhoogd.

Wanneer de Officier van Justitie in een later stadium afziet van verdere stappen, is het mogelijk dat Brenno zijn advocaatkosten kan verhalen op de staat. In dat geval zullen de ingezamelde gelden beschikbaar worden gesteld aan het project BigWobber.nl, dat de openheid van de Nederlandse overheid voor journalistieke en burgerdoelen stimuleert. ]]> Shaho's confrontatie - Irak 14 jaar later http://nieuwspost.nl/projecten/shahos-confrontatie-irak-14-jaar-later/ http://nieuwspost.nl/projecten/shahos-confrontatie-irak-14-jaar-later/ Thu, 29 Sep 2011 00:00:00 +0200 Shaho Jabbari is een Koerdische Irakees van 27 jaar. Hij woont in Amsterdam en is bijna klaar met zijn bachelor Europese Studies aan de UvA. Maar op zijn dertiende voetbalde hij niet als rechtsbuiten met een schreeuwende vader langs de lijn. Nee. Hij groeide op onder het regime van Saddam Hoessein. Het regime waar Koerden werden gediscrimineerd en, tijdens de Anfal Campagne, zelfs vermoord. Aangemoedigd door zijn ooms droomde Shaho van het ontvluchten van zijn land. Als jongetje van dertien verliet hij zijn ouderlijk huis in de Iraakse hoofdstad Bagdad. Alleen. Nu, veertien jaar later, gaat hij terug. Als de Amerikanen het land net hebben verlaten, gaan wij naar binnen. Een cruciaal moment, waarop de bom tussen de Koerden en de rest van Irak kan barsten in het olierijke Kirkuk, de stad waar zijn ouders nu wonen. Shaho gaat de confrontatie met zijn vaderland aan. En wij ook.Hij is alleen gekomen. 14 jaar was hij nog maar. Nooit ging hij terug. Tot deze winter. Van de Amsterdamse Bijlmer naar het Irak van ná Saddam Hoessein. Wij gaan met hem mee.

Shaho Jabbari is een Koerdische Irakees van 27 jaar. Hij woont in Amsterdam en is bijna klaar met zijn bachelor Europese Studies aan de UvA. Maar op zijn dertiende voetbalde hij niet als rechtsbuiten met een schreeuwende vader langs de lijn. Nee. Hij groeide op onder het regime van Saddam Hoessein. Het regime waar Koerden werden gediscrimineerd en, tijdens de Anfal Campagne, zelfs vermoord. Aangemoedigd door zijn ooms droomde Shaho van het ontvluchten van zijn land. Als jongetje van dertien verliet hij zijn ouderlijk huis in de Iraakse hoofdstad Bagdad. Alleen. Nu, veertien jaar later, gaat hij terug. Als de Amerikanen het land net hebben verlaten, gaan wij naar binnen. Een cruciaal moment, waarop de bom tussen de Koerden en de rest van Irak kan barsten in het olierijke Kirkuk, de stad waar zijn ouders nu wonen. Shaho gaat de confrontatie met zijn vaderland aan. En wij ook.

Shaho voelt zich inmiddels net zo Nederlands als Iraaks. Hij woont nu even lang hier als daar. Hij houdt van zijn vaderland, maar heeft Nederland ook in zijn hart gesloten. Zal hij zich in Irak willen vestigen en alles opgeven wat hij in Nederland heeft opgebouwd nu hij terug kan keren naar zijn familie?

Hij gaat de confrontatie aan. Na veertien jaar zal hij eindelijk zijn ouders en geboorteland weer zien. Tijdens de reis zullen de vragen die hierboven zijn opgeroepen, gaandeweg worden beantwoord. ]]> Now's the time! Boy Edgar's geniale geestdrift http://nieuwspost.nl/projecten/nows-the-time-boy-edgars-geniale-geestdrift/ http://nieuwspost.nl/projecten/nows-the-time-boy-edgars-geniale-geestdrift/ Mon, 05 Sep 2011 00:00:00 +0200 Nina Simone noemde hem een genie, hij ging op verjaarsbezoek bij Duke Ellington en de belangrijkste Nederlandse jazzprijs is naar hem vernoemd. Hij zette de Nederlandse jazz op de internationale kaart. Toch is bandleider en componist Boy Edgar nu vrijwel vergeten en is zijn muziek niet meer te krijgen. Hoe kan dit? Een zoektocht in geluid langs vrienden, familie, geliefden, collegaʼs en kenners. Wie was Boy Edgar? En wat heeft hij betekend voor de (Nederlandse) jazz?Nina Simone noemde hem een genie, hij ging op verjaarsbezoek bij Duke Ellington en de belangrijkste Nederlandse jazzprijs is naar hem vernoemd. Hij zette de Nederlandse jazz op de internationale kaart. Toch is bandleider en componist Boy Edgar nu vrijwel vergeten en is zijn muziek niet meer te krijgen. Hoe kan dit? Een zoektocht in geluid langs vrienden, familie, geliefden, collegaʼs en kenners. Wie was Boy Edgar? En wat heeft hij betekend voor de (Nederlandse) jazz?Over Boy Edgar

Boy Edgar is bijna een halve eeuw actief in de jazz, van 1935 tot zijn dood in 1980. In die periode werkt hij met iedereen die ertoe doet in de vaderlandse scene: Kid Dynamite, Ado Broodboom, Piet Noordijk, The Diamond Five, Rita Reys, Louis van Dijk, Han Bennink, Willem Breuker, Hans Dulfer, Gerrie van
der Klei en vele anderen. Bovendien deelt hij het podium met internationale grootheden als Ben Webster, Johnny Griffin, Max Roach, Abbey Lincoln, Slide Hampton, Eric Dolphy, Cecil Taylor, Albert Ayler, en Betty Carter. Edgar is vooral bekend als leider van Boyʼs Big Band (1960-1971). Deze bigband is geformeerd rond het fameuze Nederlandse hardbopcombo The Diamond Five. Edgar verzorgt de arrangementen en meerdere composities voor het orkest. Hij laat zich inspireren door zowel swing en bebop als free jazz en creëert zo een heel eigen geluid. In zijn arrangementen laat hij veel ruimte voor soloʼs en improvisaties wat leidt tot spannende, soms chaotische, maar immer spraakmakende optredens in binnen- en buitenland. Bijzonder is bovendien dat Boyʼs Big Band bestaat uit zowel ʻcommerciëleʼ radiomuzikanten als avant-gardistische musici, een unicum in de dan hevig verzuilde Nederlandse jazzscene. Maar Boy Edgar heeft nu eenmaal lak aan conventies.

Boyʼs Big Band maakt twee legendarische langspeelplaten: Nowʼs The Time en Finch Eye, die door pers en publiek enthousiast ontvangen worden. Met zijn vrije geest verjaagt Edgar definitief de spruitjeslucht uit de Hollandse jazz. Hij durft groots te denken en krijgt veel voor elkaar; zoals een optreden op het prestigieuze jazzfestival van Juan-les-Pins, mét overheidssubsidie, de allereerste ooit. De bigband speelt met vele internationale sterren en voor het afscheidsconcert van het orkest in 1971 weet hij niemand minder dan Nina Simone te strikken. De flamboyante Edgar heeft een goed gevoel voor show én voor media.

Boy Edgar leidt een fascinerend dubbelleven; naast musicus en bandleider is hij ook huisarts en medisch onderzoeker. Als medicus gaat hij al even non-conformistisch te werk als in de muziek. Zo werkt hij in de allereerste abortuskliniek van Nederland. Als huisarts introduceert hij voor zijn patiënten een soort basisziektekostenverzekering avant la lettre en hij pleit voor groepspraktijken, lang voordat die gemeengoed worden. Voor Boy Edgar is er niet zoveel verschil tussen zijn bestaan als musicus en als medicus: ook als arts gaat hij creatief en improviserend te werk. Maar zijn dubbelleven wordt hem uiteindelijk wel fataal. Edgar gunt zichzelf nauwelijks rust, slaapt maar enkele uren per nacht, en begint steeds meer te drinken. In 1980 overlijdt hij, 65 jaar oud, aan een leverkwaal.

Documentaire

In een radiodocumentaire van zestig minuten geven we een beeld van Boy Edgar, die een fascinerend en veelbewogen dubbelleven leidde: ʼs nachts was hij jazzcomponist, musicus en bigbandleider, overdag was hij medisch onderzoeker en huisarts in de Bijlmermeer. Middels muziekfragmenten (van live-concerten en LPʼs) en interviews met betrokken musici, familieleden, geliefden en collegaʼs uit de medische wereld, schetsen we een portret van de man en zijn muziek.
Zijn artistieke nalatenschap komt aan bod door gesprekken met recente VPRO/Boy Edgarprijswinnaars. Ook zal Boy Edgar zelf te horen zijn in interviews die hij gaf voor radio en tv.
Voor het tweede uur wordt een keuze gemaakt uit de vele unieke muziekopnamen van Boy Edgar als leider van Boyʼs Big Band (jaren zestig) en de Boy Edgar Sound (jaren zeventig). Radio-opnamen, televisieregistraties, platensessies. De archieven liggen vol met nagelaten werk van Boy Edgar.

CD-uitgave

Ook willen we een fraaie CD samenstellen uit de genoemde hoeveelheid archiefmateriaal. De documentaire zal als bonus-cd aan de uitgave toegevoegd worden. ]]> DE KEUKEN VAN JOHANNES http://nieuwspost.nl/projecten/de-keuken-van-johannes/ http://nieuwspost.nl/projecten/de-keuken-van-johannes/ Sun, 18 Mar 2012 00:00:00 +0100 [b]De keuken van Johannes [/b]is een documentaire (50 min.) over de bekendste culinair recensent van Nederland: de eigengereide Johannes van Dam. Restaurants sidderen voor zijn wekelijkse recensie in het Parool. Voor zijn fans is hij de enige ware foodgoeroe. Maar wie is de man achter het verfijnde smaakpalet? Wie zijn al die fans die, net als Johannes, de zin van het leven zoeken in lekker eten? 'De keuken van Johannes' is een kijkje in de keuken en meer... Het idee voor [b]De keuken van Johannes[/b] - de film is ontstaan in de tijd dat ik, Bianca Tan een serie over Johannes maakte voor het AT5 programma [i]Eten met Bianca[/i]. Toen dacht ik het al: Johannes van Dam en lekker eten, dat is een lange documentaire waard. Die documentaire gaan we dit jaar maken. Wat kun je verwachten? Een eetlust-opwekkende film over een onvermoeibare, culinair betweter en zijn lezers. Mensen die, op een of andere manier, bezeten zijn van lekker eten. [b]Johannes van Dam[/b] (1946) schrijft al meer dan een kwart eeuw over eten voor onder andere Elsevier en Het Parool. Voor Het Parool is hij sinds 1990 culinair recensent, en zijn wekelijks Proefwerk is even beroemd als berucht. Wat Johannes ook vindt, een proefwerkcijfer gaat een restaurant nooit in de koude kleren zitten. Daarnaast is Johannes een altijd betrouwbare culinaire vraagbaak in verschillende radio en tv-programma's. Johannes zoekt, als het over eten gaat, compromisloos naar de waarheid. Zijn kennis over eten werd verzameld in de Dikke van Dam(eerste druk 2005). Dit boek geldt als eetbijbel voor menig culi-liefhebber. In het najaar van 2012 komt hier een zogenaamde uitgebreide 'gouden versie' van uit en er komt zelfs een Dikke van Dam app. Maar Johannes is niet de enige die bezeten is van lekker eten. Daarom is deze film niet alleen een portret van hem, maar ook van de lezers en de restaurants wiens leven en omzet hij beinvloedde. Daarom vraag ik iedereen (naast een financiele bijdrage) zijn mooiste, zuurste of inspirerendste verhaal over Johannes in te sturen. De meest opmerkelijke verhalen komen terug in de film! Ga voor het delen van je verhalen naar www.dekeukenvanjohannes.nl.Johannes heeft zijn populariteit te danken aan zijn lezers.
Daarom wil ik samen met hen, en iedereen die zin heeft in een mooie documentaire over eten, deze film maken.
De keuken van Johannes noemen wij een WeMovie. Dus: samen een film maken. Lezers, fans en critici, ik nodig jullie uit om, naast je financiële bijdrage, ook een idee voor de film in te dienen. Ga naar dekeukenvanjohannes.nlom je verhalen te delen!http://dekeukenvanjohannes.nl ]]> Wie bezit het nieuws? - Deel 2 http://nieuwspost.nl/projecten/wie-bezit-het-nieuws-deel-2/ http://nieuwspost.nl/projecten/wie-bezit-het-nieuws-deel-2/ Mon, 06 Feb 2012 00:00:00 +0100 Wie het nieuws betaalt, bepaalt. Maar hoe werkt dat dan precies? Bij deel 1 van dit project onderzocht ik wie de aandeelhouders zijn van Nederlandse kranten en persbureaus en wat hun invloed is op het nieuws. Bij deel 2 zal ik uitzoeken of het uitmaakt welk type eigenaar (bijvoorbeeld werknemers, klanten, stichtingen of investeerders) uw krant of persbureau bezit.Als lezer bent u slecht indirect 'eigenaar' van uw nieuws. Wat zou er in de krant staan als u het als grootaandeelhouder voor het zeggen had? Dat - en meer - wil ik graag voor u uitzoeken.Wat ga ik doen?

Bij deel 1 van dit onderzoek schreef ik het Blog|Boek ‘Wie bezit het nieuws?’ . Die vraag kon ik slechts deels beantwoorden. Ik had niet genoeg budget om dieper te graven. Dat wordt dus mijn opdracht voor deel 2 van dit onderzoek.

Ik heb al onderzocht wie de eigenaren zijn van vijf uitgevers van Nederlandse kranten en drie persbureaus. Conclusie: zij zijn steeds meer in handen gekomen van financiële dienstverleners (investeringsmaatschappijen, verzekeraars en zeer vermogende en succesvolle beleggers en investeerders). Non-for-profit organisaties hebben zich de afgelopen tien jaar steeds meer teruggetrokken als eigenaren. Het eigendom van onze geschreven pers wordt dus eentoniger en journalistieke doelstellingen lijken steeds meer ondergeschikt aan winstdoelstellingen.

Wat ik nu graag wil onderzoeken is: welke gevolgen heeft deze eenzijdige vorm van eigendom voor de pluriformiteit van de pers? Zouden niet alle 'stakeholders' van het nieuws eigenaar moeten zijn, zodat hun belangen in balans blijven? Wat zou veranderen als belanghebbenden, zoals met name lezers en journalisten, de grootaandeelhouders zijn van hun eigen krant of persbureau?

Ik zal op mijn blog regelmatig verslag doen van hoe dit project verloopt en wat ik ontdek. Net als bij deel 1 van dit onderzoek bundel ik mijn bevindingen aan het einde van de rit in een (e-)boek. Wie dat zal uitgeven is nog open. Dat hangt ook af van wie dit onderzoek zal financieren.

Ik heb al een eerste sponsor voor dit onderzoek: de Vrije Universiteit (VU) van Amsterdam. lk mag VU-studenten begeleiden bij hun scripties over het thema dat ik hier onderzoek. Dat kan mooie ontdekkingen opleveren voor dit blog. Ook geeft het mij toegang tot wetenschappelijke literatuur die mij hopelijk kan helpen om mijn vragen te beantwoorden.

Wat kunt u doen?

Ten eerste ben ik natuurlijk heel benieuwd naar uw mening over het nieuws. Dus of u donateur bent of niet: deel met mij uw ervaringen als lezer, journalist, uitgever, aandeelhouder of onderzoeker! U kunt mijn mailen (info@mathildesanders.nl) of via dit blog of Twitter @mathildesanders bereiken.

Ik maak de komende periode tijd vrij voor dit onderzoek. Dat is kostbaar. Uw bijdrage zorgt ervoor dat ik mijn vragen kan beantwoorden en u krijgt er ook iets waardevols voor terug. U kunt kiezen of u met uw bijdrage aan mijn project 'abonnee' of een 'lezer' van mijn boeken wilt worden.

Wat krijgt u?

€10 – ABONNEE BLOG
Een donatie van tien euro geeft u zes maanden toegang tot mijn afgeschermde blog waar ik regelmatig stukjes schrijf over mijn avonturen tijdens dit onderzoek.

€20 – LEZER BOEK 1
Voor twintig euro krijgt u - naast een digitaal abonnement op mijn blog – ook het Blog|Boek 'Wie bezit het nieuws?' over deel 1 van dit project cadeau.

€35 – LEZER BOEK 1 + 2
Voor een donatie van vijfendertig euro krijgt u - naast al het bovenstaande - ook een exemplaar van het boek over Deel 2 van dit project cadeau.

€70 – SUPER BOEKENWURM
Wanneer u zeventig euro aan mijn project geeft, krijgt u drie keer het bovengenoemde – ofwel een digitaal abonnement + 3 x Blog|Boek + 3 x boek Deel 2. Zo bespaart u veel geld omdat ieder boek slechts 11 euro kost. ]]> REDD FLAME - stopt de illegale boskap. http://nieuwspost.nl/projecten/redd-flame-stopt-de-illegale-boskap/ http://nieuwspost.nl/projecten/redd-flame-stopt-de-illegale-boskap/ Mon, 26 Mar 2012 00:00:00 +0200 Met Lege Fles zijn we begonnen aan een avontuur dat REDD FLAME heet. REDD FLAME biedt een mogelijke oplossing voor illegale ontbossing. Wetenschappers van REDD FLAME beweren dat ze door middel van satellieten nauwkeurig en frequent elke verandering kunnen monitoren waardoor er veel sneller ingegrepen kan worden. Wij willen met dit project nu eens niet inzoomen op de orang oetangs die van ellende uit de bomen vallen en de boosdoeners met de kettingzagen. Van het ontbossingsprobleem zijn we ons al jaren bewust en de vreselijke beelden kennen we allemaal en ....de ontbossing is nog steeds in volle gang. We gaan, in plaats daarvan, ons richten op de wetenschapper die met een ijzersterke nieuwe technologie vastberaden is dit probleem op te lossen. De wetenschappers van REDD FLAME stellen zich neutraal op en focussen zich op de techniek. In hun positie, een slimme en effectieve houding. [b]Wij zijn daarentegen niet neutraal en gaan het voor hen van de daken schreeuwen door een vertaling te maken naar het publiek en in het bijzonder naar de lokale overheden. [/b] Denk bij illegale kap niet meer aan de arme vader die een boompje kapt om zijn gezin te onderhouden. Inmiddels is dit een probleem van goed georganiseerde bendes die angst en terreur zaaien bij de lokale bevolking die vaak niet meer in opstand durven te komen. Daarom is het ook zo belangrijk dat er film en fotomateriaal komt om (lokale) overheden te overtuigen en soms onder druk te zetten zodat dit systeem geïmplementeerd wordt. We zijn druk in gesprek met de wetenschappers in Nederland die verbonden zijn aan REDD FLAME. Daarom wachten we niet met filmen totdat we op Borneo zijn, maar beginnen in Nederland zodat iedereen het project alvast kan volgen. Een eerste interview met onze eigen 'professor Barrebas' zal over enige tijd te zien zijn op de blog van Nieuwspost.Met Lege Fles zijn we altijd op zoek naar mooie projecten met een boodschap die we in een beeldverhaal kunnen vangen. Eind vorig jaar kwamen we Eric Valkengoed van Terrasphere tegen, hij vertelde over REDD FLAME, een mogelijke oplossing voor illegale ontbossing!Een Internationale groep van bedrijven en instituten (TerraSphere BV; Sarvision BV; Wageningen University uit NL, Ersac uit de UK, en RSS uit Duitsland) zijn bezig met het ontwikkelen van een systeem waarin illegale boskap op korte termijn geregistreerd kan worden door satellieten. Dit initiatief wat de naam REDD-FLAME draagt, zal door het audiovisuele duo Lege Fles in beeld gebracht worden.

Wat doet REDD-FLAME initiatief? Het zorgt ervoor dat satellieten het landoppervlak met vaste regelmaat zeer gedetailleerd in kaart brengen. Die beelden worden vervolgens bij elkaar gevoegd en geïnterpreteerd. Het systeem maakt snel zichtbaar hoe op verschillende plaatsen regenwoud verdwijnt. Dit gebeurt mogelijk door de aanleg van palmolieplantages of ten gevolge van illegale houtkap of mijnbouw.

Door deze controle worden lokale overheden er op gewezen dat er te veel bos, te snel verdwijnt. Alle gevolgen van illegale boskap zijn inmiddels wel bekend (klimaatsverandering, aantasten van flora en fauna waar dieren leven die met uitsterven worden bedreigd, etc.). Belangrijker nu is dat dit initiatief op grote schaal direct inzicht geeft in de grote hoeveelheid tropisch regenwouden en veenbossen die verdwijnen. Door deze technologie zal er op een bredere schaal en sneller ingegrepen kunnen worden om het wereldwijde ontbossingprobleem tegen te gaan.

Het doel is om dit technische verhaal te benaderen vanuit een documentaire invalshoek, story telling. De satellietbeelden zullen het vertrekpunt zijn maar het testen van het systeem en de beelden en de verhalen op de grond zijn onze focus. De beelden zijn bedoeld om lokale overheden te overtuigen van deze nieuwe techniek en hen te stimuleren deze te implementeren in de strijd tegen illegale kap.

Lege Fles bestaat uit fotografe Marjolein Busstra en producent Rebekka van Hartskamp, een duo dat zich voornamelijk richt op duurzame en maatschappelijke onderwerpen. Wij zijn gevraagd het proces van REDD FLAME in beeld te brengen. Er is geen budget voor film en fotografie en voor Lege Fles heeft dit project geen winstoogmerk, maar het is wel noodzakelijk om wat geld vrij te krijgen om de kosten te dekken. Daarom kunnen we alle hulp gebruiken. ]]> Houdoe, luchtreiziger! http://nieuwspost.nl/projecten/houdoe-luchtreiziger/ http://nieuwspost.nl/projecten/houdoe-luchtreiziger/ Wed, 16 May 2012 00:00:00 +0200 “Houdoe, luchtreiziger!” is een ‘spraakmakende’ documentaire over een oude zwijgzame Brabantse duivenmelker en zijn familie.“Houdoe, luchtreiziger!” is een documentaire over de pijn van vergrijzing maar tevens over de schoonheid van de opvolging der generaties. Daarnaast is het ook een film over de langzaamaan verdwijnend traditie van het duivenmelken.
Centraal in het verhaal staat de Brabantse familie Keeris. Vader Ad Keeris wordt langzamerhand te oud voor zijn intensieve hobby, de duivensport. Alle visuele voortekenen wijzen erop van dat hij er aan het eind van dit seizoen mee gaat stoppen, maar hier wordt binnen de familie nadrukkelijk niet over gesproken. Zijn zoon Addy, ook duivenmelker, ergert zich er de laatste tijd aan dat alle eer voor de prestaties van hun duiven nog steeds vooral naar zijn vader gaat, maar ook deze ergernis deelt hij met niemand, althans niet in woorden. Ondertussen staat Addy’s dochter, Nina, symbool voor de aanstormende nieuwe generatie, die duivenprijs na duivenprijs wint en zelfs Nederlands kampioen is. Zij bekommert zich daarbij niet om haar opa’s aftakeling noch om haar vaders ergernis. Dit familie-epos vindt zijn climax in de laatste grote duivenwedstrijd van het seizoen, tevens de allerlaatste wedstrijd van vader Ad. Maar over dat laatste spreekt niemand van de familie zich uit…
Deze documentaire, waarvan Ludo Keeris - ervaren filmmaker, zoon van Ad en broer van Addy - een van de makers is, wordt uitgezonden door Omroep Brabant, maar de reputatie van makers staat waarschijnlijk ook borg voor een landelijke uitzending. Daarnaast zal de documentaire een belangrijke rol spelen bij de viering van het 100-jarige bestaan van de Brabantse duivensport-vereniging ‘De Luchtreizigers’.Om deze documentaire over duivenmelken breed toegankelijk te maken en niet slechts interessant voor hen die toch al verknocht zijn aan de duivensport, zal als ‘kapstok’ het verhaal van een familie worden verteld. Dit verhaal heeft de hieronder beschreven ingrediënten.

Ad Keeris (77) uit het Brabantse dorp Knegsel heeft als passie duivenmelken. Hij begon 40 jaar geleden met een paar postduiven, 30 jaar geleden werd zijn zoon Addy (45) zijn compagnon en zo’n 3 jaar geleden voegde ook zijn kleindochter Nina (13) zich bij hen. Nu staat er een groot groenhouten duivencomplex op het grasveld achter het ouderlijk huis met daarin en daaromheen tientallen goed getrainde duiven.

Duivenmelken is niet zo maar een hobby. Het is een manier van leven: het dagelijks trainen en verzorgen van de duiven, het doorkweken van duiven, het bijhouden en uitbreiden van het hokkencomplex, het ontmoeten van andere duivenmelkers, het voorbereiden en spelen van wedstrijden zorgen ervoor dat er voor iets of iemand anders dan duiven nauwelijks ruimte is.

Ad wordt ouder. En het houden van duiven vraagt veel van een duivenmelker. Zijn vrouw Ria is ervan overtuigd: Of Ad nu wil of niet, eens zal hij ermee moeten ophouden...

De documentaire “Houdoe, Luchtreiziger!” gaat over ouder worden.

Terwijl er vooral over duiven gepraat of gezwegen wordt, zien we vader Ad Keeris zijn grote passie steeds meer overdragen aan zijn zoon en kleindochter.

Nina neemt daarbij meer en meer de plaats van haar grootvader in. Zij doet de klusjes voor haar vader Addy die vroeger vooral door Ad zelf werden gedaan. Nina is tegenwoordig degene die - tot trots van Addy - in junioren-competities grote prijzen en afzichtelijke bokalen wint, terwijl vroeger vooral Ad de gevierde duivenmelker was.

Door de ogen van Addy, de hardwerkende zoon, zullen we zien wat er allemaal komt kijken bij het duivenmelken. De voorbereiding, de trainingen, de voedingen, de bijeenkomsten met de vereniging, de wekelijkse wedstrijden.

Het is de bedoeling dat de documentaire zijn climax vindt in de laatste grote wedstrijd van het seizoen. Zullen de inspanningen van Addy en Nina en de wijze adviezen van Ad hierbij uiteindelijk hun vruchten afwerpen? ]]>