door: Gemma van der Kamp

Journalistiek zonder journalisten

gemma3.jpg
zomerreporter_np.jpg

Journalistiek zonder journalisten

Het is ondertussen een traditie. Ieder jaar stuurt mediablog De Nieuwe Reporter een jonge journalist op reis om ‘de staat van de journalistiek’ in de ons omringende landen te onderzoeken. Deze zomerreporter reist daarbij naar acht verschillende landen om acht verschillende verhalen over een thema te maken. Dit jaar wil Gemma van der Kamp op zoek naar mooie voorbeelden van journalistiek zonder journalisten. Welke organisaties, bedrijven, overheden en clubjes nemen het journalistieke heft zelf in handen? En moeten we hier ons druk om maken?

Projectplan



Ook De Nieuwe Reporter heeft iedere zomer last van komkommertijd. Om deze stille maanden door te komen stuurt DNR iedere jaar een jonge journalist op reis door Europa om een serie verhalen aan de hand van een thema te maken.

Van deze zomerreporter vragen we heel wat. Voor 2.500 euro verwachten we dat hij of zij naar acht verschillende landen reist om 1 thema te onderzoek. Journalistiek zonder journalisten in dit geval. Daarbij verwachten we niet alleen acht goede, originele (web)verhalen, maar willen wij thuisblijvers (en donateurs) via een blog ook nog een beetje op de hoogte worden gehouden.

Dat is hard werken, zo ondervonden Olaf Koens (2008), Lex Boon (2009) en Maria Groot (2010) de afgelopen jaren, maar tegelijkertijd een prachtig avontuur. Lees hun verhalen hier terug!


Dit jaar gaat Gemma van der Kamp voor De Nieuwe Reporter op pad.

Introductie



Welke organisaties, bedrijven, overheden en clubjes nemen het journalistieke heft zelf in handen?

Projectbegroting

Het budget is bescheiden. De zomerreporter krijgt voor de acht verhalen 2.500 euro. Daarvan moeten gedurende 6 tot 8 weken alle reis- en verblijfskosten worden betaald.

De zomerreporter moet dus niet alleen creatieve verhalen weten te maken, maar moet ook nog eens creatief met het budget omgaan.

Uiteraard kan hij of zij deze zomer proberen wat extra geld bij elkaar te sprokkelen door hier fanatiek te bloggen en meer donateurs te werven!

plan

JOURNALISTIEK ZONDER JOURNALISTEN - Van techneuten die datajournalistiek bedrijven tot hyperlokale verslaggeving

Voorlopig is mijn plan om door deze landen te reizen: Engeland, Ierland, Nederland, Denemarken, Oekraïne, Bulgarije, Bosnië, Zwitserland.

Genoeg te doen daar, want ik heb al wat voorbeelden waar de programmeur, activist, tuinhuisjesfanaat en fanatieke fietser de rol van de traditionele nieuwsmaker overneemt.

Amerikaanse onderzoekers beweren dat ze beurskoersen kunnen voorspellen door de stemming op Twitter te peilen. De technologie is te ingewikkeld voor journalisten, maar de kans is groot dat de voorspellingen binnenkort zo in de Reuters Stock Market Index kunnen worden geplakt.

Een beetje programmeur kan knutselen met data – en journalisten lopen daarin meer achter dan voor. Wie doet wat met data in de andere Europese landen?

Fietsen in Londen is een trend. Het landschap aan fietssubculturen gaat samen met een zee aan fietsbloggers. Vormen deze enthousiastelingen een bedreiging voor de specialistische magazines?

In Denemarken domineert de hyperlokale burgerjournalistiek de krant Jydskevestkysten . Geselecteerde burgers krijgen een onderwerp toegewezen met de opdracht er nieuws over te vinden. Er zijn in totaal 19 ‘spots’ in Denemarken waar deze correspondenten aan het werk zijn. Het nieuws varieert van waarom een dorp twee namen heeft tot poedel Maria die de jaarlijkse dierenparade heeft gewonnen.


In Oekraïne is het niet best gesteld met de persvrijheid – wellicht heeft dit invloed op niet journalisten die nieuws maken. Oekraïne staat op plek 131 van de 178 in de Press Freedom Index

Ik vraag me af of in Bosnie community radio floreert en of mensenrechtenactivisten gebruik maken van nieuwe media.

Kortom, genoeg te onderzoeken! Je kunt me hier volgen!